سلام به اهالی صدای دوست
من امروز یک ایده جدید به نظرم رسید. شاید فکر کنید این ایده خیلی مسخره باشد، در این صورت می توانید در بخش نظرات ابراز وجود فرموده و بگوید خیلی بی مزه بود!
خوب اصل ایده این بود که بنشینم پشت کامپیوتر و هر چه به دهنم رسید بگویم، یا به عبارتی هر چه به ذهنم رسید بنویسم. می خواهم یک بار امتحان کنم ببینم چه می شود. ممکن است آخرش هیچ فایده ای برای دنیا و آخرتمان هم نداشته باشد، ولی همین که می فهمیم اینکار هیچ فایده ای ندارد خودش فایده است دیگر!

یادم می آید قبلا گفته بودم قصد دارم از سفرنامه های تهران مشهد یا به عبارتی کرج-مشهد بنویسم. برای شروع همین موضوع خوب است.
خدمت دوستان عرض کنیم که به چند طریق این راه رو میشه طی کرد: 1- اتوبوس، 2-قطار، 3- ماشین شخصی، 4- هواپیما
حالا می پردازیم به مزایا و معایب هر کدام از آخر به اول
4- هواپیما
هواپیما وسیله ایست که وقتی سوار می شوی قبلش غسل شهادت می کنی. البته بهتر است قرض و حق الناسی هم اگر به گردن داری یا صافش کنی یا حداقل وصیت کنی. راستی شما اگر حق الناس یا حق اللهی به گردن دارید قصد دارید فقط خودتان  ادایش کنید یا جوانبی مثل مسافرت با هواپیما و ... را هم در نظر گرفته اید؟ خلاصه وصیتی بنویسید یا در مورد حقوقی که به گردنتان هست به کسی سفارش کنید تا ناامید از این دنیا به آن دنیا نروید
خوب داشتیم می گفتیم. اما بدتر از جون، پولشه که همین اواخر 30 درصد گرون هم شد و تازه گفتند این مرحله اولشه و در سه مرحله قصد داریم قیمتها رو دوبرابر کنیم. من که خیلی کفری شده بودم ولی وقتی پدر راههای ایران (بهبهانی) گفت یا باید بلیتا گرون بشه یا اوضاع بدتر یکم خودمو کنترل کردم

3- ماشین شخصی
مسافرت رفتن با ماشین شخصی جوانب متعددی داره. اول از همه از نظر اقتصادی بررسیش می کنیم
راستی یادم رفت بگم اون هواپیماهه اصلا هیچ تضمینی نداره که باهاش زود برسی ها! مثلا یک بار من برای 4.30 بعد ازظهر برای اصفهان بلیط داشتم (یک وقت با اوتوبوس نرید اصفهان ها! می میرید 18 ساعت راهه. برای رفتن به اصفهان هم می تونید از تربت حیدریه برید هم می تونید تا شاهرود یا دامغان بیاید بعد از اونجا به سمت اصفهان برید. این دومیه یک کم طولانی تره اما حداقل حدود 600 کلیمتر از راه رو از بزرگراه اومدید) خوب داشتم می گفتم  یک بار من برای 4.30 بعد ازظهر برای اصفهان بلیط داشتم اما تا بلند شدیم و رسیدیم شد ساعت 12 شب. حداقل برای کارهای حساس مثل امتحانات پایانترم و غیره بهتره خیلی رو هواپیما حساب نکنید

خوب قرار بود مسافرت با ماشین شخصی رو از نظر اقتصادی بررسی کنیم. فرض می کنیم شما خودتون ماشین داشته باشید (البته ماشین کرایه ای هم برای مسافرتهای تفریحی مثلا یک هفته ای برای خودش بحث داره و می تونه در مواردی مقرون به صرفه باشه)
خوب اول من یک نظری دارم در مورد اینکه آیا اصل ماشین خریدن مقرون به صرفه هست یا نه. تقریبا می تونم بگم در مورد بیشتر خانواده ها خریدن ماشین با احتساب قیمت ماشین، پول سوخت، تعمیر و نگهداری و غیره اصلا اقتصادی نیست. واقعیت اینه که ماشین یک وسیله است برای رفاه خانواده، نه کم کردن هزینه آژانس و تاکسی و مسافرت و ...
اما وقتی شما ماشین خریدی و هشت تا 20 میلیون تومان (در رنج نرمال) پول بی زبون رو دادی به ماشین، دیگه نباید گفت که چون ماشین وسیله اقتصادی نیست همه جا با وسایل دیگه برم. شما اون بخش اعظم هزینه ماشین رو دادی و الان فقط باید به پول سوخت، استهلاک و اینها فکر کنی، البته در جنبه اقتصادی قضیه. وگرنه وقتی مسائل ترافیک، طرح ترافیک، جای پارک، پول پارکینگ، پول جریمه، دود، اعصاب خردکنی رانندگی و شاید خیلی مهمتر از همه وقت رو در نظر بگیری خیلی وقتها با وجود داشتن ماشین بهتره که از وسایل دیگه مثل مترو، اتوبوس و تاکسی های خطی استفاده کنی
خوب برمی گردیم سر خونه اول و بررسی مسافرت رفتن با ماشین از جنبه اقتصادی. خدا الهی به همتان یک جوجوی خوشکل شیرین بدهد. الهی آمین (داشتم به مهدیار نگاه می کردم) این قضیه (اون اقتصادیه رو دارم می گم ها!) کاملا وابسته است به اینکه شما چند نفر باشید. مثلا من که ماشینم گازسوز است (لازم به ذکر است که پولی که بابت گاز ماشین می دهیم با در نظر گرفتن مسافتی که ماشین طی می کند تقریبا معادل بنزین لیتری 200 تومان است) خوب داشتم می گفتم من که ماشینم گازسوز است از کرج تا مشهد که می روم (حدود 1020 کیلومتر) نزدیک 16 تا 17 هزار تومان پول گاز می دهم و همین مقدار هم برای برگشت. یعنی هزینه سوخت برای خانواده ما در یک سفر رفت و برگشت حدود 34 هزار تومان است. حالا شما فکر کنید چند نفر در ماشین باشند. مثلا اگر 5 نفر در ماشین باشند و بخواهند از قطار مشهد تهران استفاده کنند  با احتساب بلیط 17 هزار تومانی برای هر نفر هزینه رفت و برگشت 170 هزار تومان است. اما اگر قرار باشد یک نفر جابجا شود، پول بلیط قطار برای رفت و برگشت همان 34 هزار تومان است که این شخص اگر بخواهد با بنزین 700 تومانی این مسافت را با اتومبیل طی کند نزدیک 120 تا 140 هزار تومان فقط باید پول بنزین بدهد

 البته مسائل دیگری هم هست. مثلا وقتی ما با ماشین شخصی سفر می کنی از یک طرف وقتت بیشتر تلف می شود چون خودت راننده هستی و باید استراحت هم داشته باشی و از آن طرف از وقتت می توانی بیشتر استفاده کنی چون وسیله زیر پایت هست. آقای احمدی نژاد زمان انتخابات نهم می گفت در اروپا همه ماشین دارند اما برای روزهای تعطیل در گردش و مسافرتها از آن استفاده می کنند

در مورد ماشین شخصی حرف خیلی زیاد است. تازه می خواستم در مورد جاهایی که بین راه می توان استراحت کرد و حالش را برد بنویسم اما کم کم دارد حسش می رود و می ترسم بحث خیلی نصفه بماند

و اما قطار
قطار خیلی خوبه. از یه ترکه می پرسن نظرت در مورد گل چه؟ می گه گل خیلی خوبه، خیلی زیباست. اصلا حدیث داریم گل هو الله احد. خلاصه قطار همونطور که می دونید وسیله ایست نسبتا  ارزان، نسبتا امن، نسبتا راحت، نسبتا مطمئن، نسبتا... می خواستم بنویسم نسبتا سریع اما پشیمان شدم. واقعیت اینست که در خیلی از مسیرهای ایران که فقط یک خط ریل داریم قطار خیلی کند است چون مجبور است توقف کند تا قطاری که از روبرو می آید رد شود. فعلا مسیر تهران مشهد دو خطه است که اگر به یکی از ایستگاههای راه آهن مراجعه کنید شاید بتوانید مسیرهای دیگری که راه آهن دوخطه در دست احداث دارند را ببینید. در باب قطارهای سریع السیر، در باب گرفتن بلیط قطار و در بابهای دیگر قطار هم حرفهای زیادی داشتم اما به دلیل اینکه شما خسته نشوید و خودم هم با مشکل کمبود حس مواجه نشوم بی خیالش می شوم. فکر کنم الان نزدیک 30-40 دقیقه است که دارم می نویسم

در باب اتوبوس هم بگم که الهی چشت روز بد نبینه. خوب نبینه دیگه مگه چیه؟ اتوبوس وسیله ایست که شاید تنها مزیتش این باشه که وقتی می خواهی به جایی بروی احتمالا بتوانی از این وسیله استفاده کنی. مثلا اگر امروز 5 بعد از ظهر اراده کردی از مشهد به تهران بروی ساکت را می بندی و خانه را به سمت ترمینال ترک می گویی و می دانی که انشالله اتوبوس هست. البته اینکه 2 ساعت معطل بشوی تا اتوبوس راه بیفتد خیلی طبیعی است. تازه پول بلیطشم خیلی زوره. مثلا با قطار از سمنان میای تهران با 950 تومن یا 1650 تومن (دیگه درجه یکش 3200 تومنه) اما با اتوبوس بخوای بری باید 5 تومن بسلفی
به پایان که نیامد این دفتر ولی
اوه قصد داشتم در مورد راهپیمایی امروز، مزایای شهرهای کوچیک و شهرهای بزرگ و .. هم بنویسم اما دیگه خیلی طول کشید
عیب نداره. به قول ای کیوسان جالب بود نه؟ پس تا برنامه بعد