زندگي عقلاني
يعني ديدن تمام داشتهها و تواناييها و استفاده از تمام ظرفيتهايمان براي رسيدن
به هدف (يا براي پيمودن هدف، فتأمل!)
در مورد آنچه
همه ميدانيم و بلافاصله با شنيدن آن ذهنمان به سويش منتقل ميشود نميخواهم سخن
بگويم.
مثلا نميخواهم
بگويم زندگي عقلاني يعني بهرهوري در بكار گيري منابع، يا هرچقدر پول بدي آش ميخوري.
يا مثلا دودوتا چهارتا.
نه اينكه اينها
را كه "نميخواهم بگويم"، نفيشان كنم، بلكه اينها هست، و بيش از اينها
هم هست كه از آن غافليم.
توكل، بركت،
صدقه و ... هم از مؤلفههاي زندگي عقلاني است.
به عنوان مثال
تئوري بهرهوري ميگويد اگر شما با فراهم آوردن مقدمات و شرايطي بتوانيد از صد در
صد منابع مثلا نود در صد استفاده كنيد، كار بزرگي كردهايد! اما تئوري بركت ميگويد
اگر شما شرايط و مقدماتي را فراهم كنيد، ميتوانيد از صد در صد منابع، صد و هشتاد
در صد (مثلا) برداشت نماييد!
چقدر غير
عاقلانه خواهد بود اگر اين ظرفيت بزرگ را در زندگيمان بلااستفاده رها كنيم!