این روزها که دوباره حسابی تب کارهای فرهنگی و مربوط به آدمیت و نامربوط به تخصصمان گل کرده، پیگیر شدیم هرطور شده با بچه های قدیمی مدرسه و انجمن و یک زمانی رفقای گرمابه و گلستان، ارتباط – از نوع مشروع – برقرار کنیم و بعد از چند سال دوری بالاخره ماهی را تا نپوسیده و کپک نزده از آب بگیریم. این شد که وبلاگ گروهی به ذهنمان رسید که ظاهرا در حال حاضر به خاطر بعد مسافت و مشغولیت های کاری همه گیر، تنها راه حل است و بهترین فرصت که بهانه ای** پیدا کنیم و دل نوشته ای و کامنتی و لینکی و ... . ناگفته نماند که بعضی بچه ها کمابیش از طریق تلفن و پیامک و ایمیل و احیانا دید و بازدید، ارتباطکی با هم دارند، اما امان از امکانات ارتباط جمعی مدرن که ما عقب افتاده ها هم بالاخره مجبوریم سراغشان برویم، بلکه همگی، دسته جمعی از حال و روز هم با خبر شویم. حتما قبول دارید که قرار نیست ارتباط مجازی جای ارتباط اصلی و حقیقی را بگیرد و فاصله های زیاد مان را بیشتر کند، بلکه شاید پیوند ها را با طناب مجازی کمی مستحکم کنیم.

* این بهانه می تواند از اوضاع فعلی مکانی و زمانی و تحصیلی و خانوادگی و دونفره شدن باشد تا  کتابی که خوانده ایم و فیلمی که دیده ایم یا اتفاقات ریز و درشتی که این روزها برایمان پیش می آید یا خاطره ای که به بهانه ای از بچه ها یا مدرسه یا انجمن به نظر گفتنی و شنیدنی می رسد.

پی نوشت: حالا کمی بیشتر احساس آدمیت می کنم!

 

ضمنا با این افراد در تماسیم و انشاءالله قرار می گذاریم به ضیافت ما سر بزنند. شما هم اگر پیشنهادی دارید یا علی!:

اسماعیل عصارنیا، سید قاسم حوائجی، حجت خسروجردی، علی خرم طوسی!، سید مصطفی موسوی، سید محمد اسلامی، طه شوکتیان، مصطفی عطاران، کاظم شاهرودنژاد، سید مجتبی حسینی، جواد بابایی، سعید خراشادی زاده، مسعود براتی، حسین انصاری، جواد یزدان نژاد، جواد قربانی، احمد خرم طوسی!، مهدی نبوی، علیرضا چکشیان، سید صادق کشفی، حسین مقدادیان، رضا جلالیان، مسعود طوسی، جواد امینیان، حسن اشراقی، جاوید خراسانی، محمد علی باقری، علی مهرابی بهار، محمد علی قدسی راد، محمد حسین قدسی راد، امیر احمدیان حسینی، محمد مهدی کرامتی، محمد فغفور مغربی، علی نامقی، حسین کاهوکار، احمد حبیبی، کمیل ضرابی