و اما بعد ....

نظر به نزدیکی ایام انتخابات و فراگیر شدن شور و حال سیاسی و در راستای اجرای فرامین واجب الاتباع مقام شامخ (به ضم میم) داکتوری (دام ظله) ، مقایسه ای را میان دوستان سمپادی و رجال سیاسی کشور ، تقدیم میکنیم. پیشاپیش به آستان همه بزرگان ، عذر تقصیر آورده و عواقب حقوقی این عمل شنیع را بر گردن مزدوران وقلم بدستان خدماتی می افکنیم. به امید پاکسازی انجمن از لوث وجود خبیث آن نفوذیان خدماتچی. ( بلند بوگو : آمین )

اسماعیل عصارنیا = حضرت امام(ره)
بنیان گذار کبیر انجمن اسلامی سمپاد توانست در فضای خفقان سال 77 با نیروهایی بی تجربه و جوان ، کاری بس سترگ نموده و در دبیرستانی که از افتخارات مسئولانش فقدان هیچ اثری از حال و هوای انتخاباتی در ایام دوم خرداد بود انجمنی تاسیس کند که در هیچ کجای جهان بی نام وی شناخته شده نیست. هنوز فراموش نکرده ایم دوره ی خاطره انگیز زعامت ایشان را که شخیت کاریزماتیکشان جلوی هر نوع اختلاف و تفرقه ای را گرفته  و فصل الخطاب همه ی واحدها گردیده بود.

کمیل  = سید احمد آقا
همراه همیشگی اسماعیل کبیر! که از همان ابتدای انقلاب ، در تمامی صحنه ها و مشکلات آن دوره ی خطیر ، دست راست ایشان بود و رفتنش از انجمن ، تقریبا" همزمان بود با عروج ملکوتی آن سفر کرده به دیار تهران. وجه دیگر این تشابه در این است که همواره با نام کوچکشان شناخته می شوند.

حجت خسروجردی = آیة الله منتظری!
وی تا لحظات آخر ، نامزد اصلی به عهده گیری مسئولیت انجمن محسوب می شد که به دلیل انتقادات جدی ای که به ایشان در زمینه ی قدرت تحلیل و درایت لازم برای هدایت کشتی متلاطم! انجمن ، وارد بود ، از این انتصاب معاف شد ؛ و اکنون سالهاست که با آن نهاد مقدس فاصله گرفته و به نظر میرسد دچار چرخش های  جدی ای هم  گردیده است. ایشان در حال حاضر به عنوان یک چهره اخلاقی ، به تحصیل و تدریس در مباحث طلبگی ارشد مهندسی الکترونیک! مشغولند. ( یادم باشه بعدا" از حجت بخاطر این مقایسه ی خیط، یه معذرت خواهی خفن بکنم.)

علی خرم = مقام معظم دکتری !!
  پس از مرحوم اسماعیل ، مسئولیت اداره ی انجمن را به دوش گرفت و انصافا" هم به خوبی توانست خلف صالحی برای آن پیر مرادمان باشد. انجمن در عهد زعامت ایشان -که پس از دوره ی تاسیس در زمان اسماعیل ، دوره ی تثبیت را طی میکرد- به پیشرفت های چشم گیری دست یافت که انتخاب بعنوان انجمن برتر شهر مشهد ، نیروسازی وسیع که تا دو دوره ی بعد انجمن را تغذیه کرد و انجام پروژه های سنگین اردویی،نمایشگاهی ومطبوعاتی، از آن جمله است. تدبر، ذکاوت و قدرت درک و تحلیل بالا ، از ایشان یک رهبر تیزهوش و تیزبین ساخته که مورد اذعان دوست و دشمن می باشد. آن مقام ، علیرغم حضور در یکی از احزاب معروف (= واحد خدمات) ، پس از رسیدن به مسیولیت انجمن ، همه ی جناح ها را همواره به حفظ وحدت و اجتناب از آن دعوای معروف بین الواحدین  دعوت نموده اند.
تشابه اسمی در این مقایسه نیز جالب توجه است ( : علی.خ ؛ متولد مشهد و ساکن تهران)


قاسم = اکبر هاشمی بهرمانی
  نامبرده ، علیرغم ادعاهای فراوان مبنی بر تطابق کامل فکری و بیشترین نزدیکی و دوستی دیرینه با مقام شامخ ، حداکثر فاصله را با منویات معظم له داشته و با تکیه بر سوابق فعالیتی گسترده ی خویش ، چه در دوران اولیه ی انجمن و چه قبل از آن در طرح راهنمایی های اتحادیه ؛ خود را طلبکار انقلاب! و از پایه ها و ارکان این نهاد مقدس می داند. شایان ذکر است  مشار الیه ، مدعی تاثیرگذاری جدی در دو مقطع : تاسیس انجمن  و  انتخاب مسئول بعدی آن در هنگام  از دست دادن مرحوم اسماعیل، (در آن نشست کذایی هیئت مرکزی(=خبرگان)  در محل نمازخانه ی مدرسه!) می باشد.
چنانچه این تشبیه را بپذیریم ، قاعدتا" واحد آموزش در حکم حزب کارگزاران سازندگی خواهد بود.


ممد اسلامی = میرحسین موسوی
علاوه بر شباهت ظاهری ( در برخورداری از محاسن پرپشت!) ، در دوره ی ریاست جمهوری داکتور! مسئولیت اصلی امور اجرائی وخدماتی! را بعهده داشته و در طی سالهای فاصله گیری از فضای انجمنی و اتحادیه ، به امور فرهنگی-مطبوعاتی روی آورد و البته با عناصر مشکوکی  نیز در دانشگاه سجاد (نظیر:م.گ) ارتباط برقرار نمود. با این وجود هنوز میان دلسوزان انقلاب از چهره ی محبوب و موجهی برخوردار است ؛ که همین نکته هم وی را بر آن داشته تا پس از این همه سال دوری ، دوباره تصمیم بر فعالیت رسمی در اتحادیه را اتخاذ نماید.

صادق کشفی = دکتر احمدی نژاد
جدای از بهره مندی زائدالوصف از {...این قسمت توسط مدیر وبلاگ حذف شد...} !! ؛ مع الاسف وجه شبه شان وجود شایعاتی ست پیرامون هر دوی این بزرگواران مبنی بر اینکه با مدیریتشان ، مجموعه ی تحت تکفل را به نابودی می کشانند. که شواهد تاریخی انحلال انجمن سمپاد در دوره ی مسئولیت این عزیز ، خود گواه این مدعاست.(در تشبیه سوم ، لزوم عذرخواهی از مهندس خسروجردی بود ولی اینجا از رییس جمهور محترم پوزش می طلبیم!)


احمد خرم = اسفندیار رحیم مشایی!

این عضو کابینه ی کشفی ، هر از گاهی با بیان جملاتی جنجالی ، تنشی را در سطح جامعه ی وبلاگی ایجاد مینماید که نهایتا" با اعلام موضع از سوی همه ی جناح ها مواجه شده و با دخالت مستقیم بزرگان ، قضیه فیصله می یابد.
 
  


صادق ملکی = بشار اسد
قرار بر این بود که تنها به چهره های داخلی سمپاد بپردازیم . لیکن بر خود لازم دیدیم که با چندتن از شخصیت های بین المللی غیر سمپادی که در این مدت ، به صدای دوست ، نظر لطف داشته اند نیز مزاحی بعمل آوریم ؛ که برای شروع ، قرعه ی فال بنام یکی از نزدیکترین سران خارجی به انجمنمان و فرزند پدری  که در دوره ی خود یکی از بهترین مسئولان وقت بوده است (= حافظ اسد) افتاد. بشار اسد ازین جهت به آقای ملکی تشبیه گردیده که ضمن اتخاذ مواضع اصولی و عملکرد قابل تقدیر ، اخیرا" در عین جوانی به عنوان رییس اتحادیه !! ی عرب انتخاب شده است.

رجب انتظاری =  شباهت خارق العاده ای به یکی از مردان پشت پرده ی سیاست دارد که به دلایل امنیتی از ذکر نام کامل ایشان معذوریم. فقط جهت راهنمایی به سه حرف : << س . ط . ه >> اشاره میشود. ( شما خوانندگان عزیز میتوانید نام مورد نظر را حدس زده و در مسابقه ی صد دستگاه دوربین یاشیکا! شرکت کنید. کارتای قرعه کشی رو میتونید از اون آقایی که دم در وایستاده ، اونی که....!!!)

احمد یوسفی صراف(سوسه) = هوگو چاوز
شخصیتی که گاه و بیگاه  با حضور در این وبلاگ، به تبلیغ آخرین پستهای پرچونه ی خود میپردازد و مانند چاوز، ما را پله ی ترقی وبلاگ خویش قرار داده است. هرچند با مواضع گوناگونش اشتراک نظر داریم.

 

حاج امیر!(جانوم فداهه لتراب مقدمه) =..........!؟
عنایات خفیه ی حضرتش به این وبلاگ همچون تابیدن خورشید از پس ابرهاست! دیدن روی ایشان از آرزوهای همه ی ماست که فقط اعاظمی چون امثال سیدرضی و سید مرتضی (=کامل) و صاحب کراماتی همانند شیخ رجبعلی قندهاری نائل به آن میشوند.


جناب حسین سعیدی = جناب حسین ابن روح !
غرض از ذکر نام این بزرگوار، که یکی از نواب خاص حاج امیر میباشند ، شیرفهم نمودن خواننده های تیزهوش احتمالیست که هنوز در پاراگراف قبلی گیر کرده و مخ مبارکشان هنگیده است.


در پایان ، نگارنده مستدعیست در کامنت هایی که برای این پست مرحمت خواهید فرمود ، برای سایر چهره های از قلم افتاده ، بویژه حجة الاسلام والمسلمین خاتمی ، معادل هایی پیشنهاد دهید.
و در نهایت جای بسی تشکر و سپاسگذاریست که وقت بی ارزشتان را با خواندن این خزعبلات و مزخرفات و شذوذات ، حرام نمودید.
 اللهم انی اعوذ بک من اللهو و البطلان و الخسران