بسم الله

و سلام.

سلام خدمت همه مدعوین و مهمانهای عزیز.

امیدوارم تا اینجای کار، از این هفت شبانه روز، جشن و پایکوبی!، لذت برده باشید. به هرحال دوستان من تمام هنرهایشان را به خرج داده اند تا جشنهای 2500 ساله مان، که کاملا" مشابه جشنهای 2500 ساله شاهنشاهی، با بریز و بپاش و صرف هزینه های مادی و معنوی سرسام آوری همراه شده، مقبول طبع مردم صاحب نظر شود!!.

اما متأسفانه، با مشاهده لحن حاکم بر بعضی از کامنت های اخیر و همینطور جوابی که داکتور به کامنت خصوصی محمد داده، احساس کردم که هم شما خوانندگان و هم ما نویسندگان صدای دوست، کمی از این جشنواره، خسته شده اید و شده ایم! و یواش یواش، جذابیت و طراوت جشنمون درحال کمرنگ شدنست.(البته باید عرض شود که غرض اصلی این پست، بیان چنین موضوعی نیست!)

 به همین خاطر،به فکرم رسید زمان مناسبیست که به بهانه تذکری که يكي از بزرگان، در 90 مجازی! - یی که برخلاف شاید عده ای، برای شخص من کاملا" جذاب و خواندنی بود -  به صدای دوست دادند، وسط برنامه های فشرده یکسالگی، آنتراکی داده و با یک وُله رسانه ای، اشتیاق شما را برای خواندن 4 پست باقیمانده ، افزایش دهیم.  {{ به هرحال هرکی 2 روز با  یه گرگ نیرویی یی مثل ر.ر، بپره، به این شیوه های کثیف جذب نیرو هم وارد میشه دیگه!}}.

پس اگر اجازه میدهید، پلی بزنم از این جشن کذایی وبلاگ، به جشن های دهه مبارک فجر و سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی. و اشاره ای کنم به برنامه ای که به همین مناسبت، از شب گذشته، روی آنتن رفته است و به تبع آن، اتفاق میمونی که ظاهرا" در سازمان خپل عزت الله ضرغامی، درحال رخ دادن است.

اما قبل از آن، احتیاج به بیان مقدمه کوتاهیست که در ادامه مطلب، خدمتتان عرض میشود.

همانطور که به قطع و یقین، مستحضرید، مدتیست شبکه سوم سیما -که مخاطب هدفش، طیف جوان جامعه، تعریف شده است- برنامه چالشی و خسته نکننده ای!! را با عنوان «رو به فردا» راه انداخته است که با نگاه خوشبینانه میتوان به آن لقب یک 90 سیاسیِ جمع وجور و حداقلی را داد. برنامه گفتگومحوری که با اجرای یک مجری جوان و توانمند و خوش سیما، ( و کم و بیش  با گرایشات تند)، توانست در هفته های اخیر، با شاداب نمودن فضای سیاسی حاکم بر رسانه ملی، خاطره آن مناظرات تاریخی و داغی را برای مردم، تداعی کند که در زمان خود، جرقه زن اولیه ی التهابات فراوانی بودند .(البته باید عرض شود که غرض اصلی این پست، بیان چنین موضوعی هم نیست!)

از میان همه نکات حاشیه ای یی که در این مدت کوتاه، حول و حوش «رو به فردا»، به وجود آمده،( از جمله این ایرادِ  "همفکر بودن طرفینِ"  بعضی از مناظره ها ویا حتی اصطلاحا"   "پایین کشیده شدن فتیله برنامه!" )؛ از گوشه و کنار  انتقاد قابل ذکری مطرح میشود به این عنوان که چطور تنها با بررسی تحولات امروز ( وچه بسا ماههای اخیر)، و بدون موشکافی اتفاقات دیروز (از بدو پیروزی انقلاب تاکنون)، میتوانیم امیدوارانه رو به فردا حرکت کرده و چشم انداز روشنی برای کشورمان ترسیم کنیم.

حال، جالب اینجاست که ظاهرا" این نقد، مورد توجه گروه سیاسی شبکه جوان تلویزیون قرارگرفته و تولیدِ  "تاک شو"ی جدیدی را موجب شده است.

اتفاق خوبی که در ابتدای این نوشتار ذکر شد، پخش برنامه زنده «دیروز، امروز، فردا» ست که از دیشب آغازشد و با اجرای همان دکتر یامین پورِ روبه فردا، و حضور دکتر لاریجانی بعنوان مهمان و دکتر کوشکی بعنوان مجری سرپایی! برنامه، در دکوری آبرومند و آیتم های متنوع -{ از جمله پخش سخنرانی هایی از امام که تاکنون کمتر پخش شده اند(مثلا" صحنه ای که مردی مستضعف، میان فرمایشات امام، از وسط جمعیت بلند میشود و با درآوردن پیراهنش، شروع به داد و فریاد کرده و از اوضاع معیشتی خود گلایه میکند) که قاعدتا" برطبق سیاستهای محافظه کارانه صداوسیمایی که دیدارهای رهبری را هم از تیغ سانسور میگذراند، پخشش غافلگیرکننده بود }- ، قصد دارد به بررسی و بازنگری وقایع روزها و ماههای اولیه انقلاب، پرداخته و با مقایسه بعضی اتفاقات دیروز، و شباهت های بیشمارشان با اوضاع امروز، محملی بسازد برای فرار از تکرار آن اشتباهات و خطاها و بی بصیرتی ها در فردا.(البته باید عرض شود که غرض اصلی این پست، بیان چنین موضوعی هم نیست!).

اما آنچه که در این میان، جلب توجه میکند، و باعث متمایز شدن این حرکت، با سایر سرهم بندی ها و رفع تکلیف های برنامه سازان حقوق بگیر و آنتن پر کن، شده است، همین به روز بودن و دل در گرو کار دادن این گروه سازنده روبه فردا و دیروز،امروز،فردا ست. چیزی که ما در نود فوتبالی عادل فردوسی پور، به وضوح شاهدش هستیم و  اصلا" به همین دلیل، از آن لذت میبریم.

مخلص کلام اینکه، لازمه رسانه امروز قرن 21، قطعا" وجود افراد و تیم های برنامه سازی علاقه مند و دغدغه مندیست که با مقتضای زمان، حرکت کرده و محتوای مورد نیاز امروز جامعه را در قالبی شکیل، جذاب، و جوان پسند، ارائه نموده و با حضوری فعال و مبتکر و اصطلاحا" غیرمنفعلانه، بتواند فضای رسانه ایِ تأثیرگذار را از دست غول رسانه ای رقیب، خارج کند. { و در مقابل این جریان، حتما" برخورده اید به طیف غالب مجریان سیاسی شبکه خبر که لحن تصنعی شان، داد میزند که به آنچه که در بحث ها، از آن دفاع میکنند(و البته موظفند که دفاع کنند!)، خود، شخصا" ذزه ای بدان معتقد نیستند.}.

*****

پی نوشت 1 : خُب چیکار کنم؟؟. همینه که هست!

پی نوشت2 : علیکم بالهرشب تنهایی !

خب وقتی علی خرم گفته برین ببینین، مثل بچه آدم برین ببینین دیگه. حتما" من باید بیام زور بالاسرتون باشه ؟؟! (داشتین جمله بندی ترکی رو؟! )

پی نوشت 3 : به همه عزيزان وبلاگ دار، دوستانه توصيه ميكنم، هرگز از داخل اتحاديه اقدام به آپ نمودن ننمايند. كه اين حماقتي كه بنده امروز مرتكب شدم، براي هشت پشت از اجداد مرحومم، كفايت ميكند.

پی نوشت 4 :  با اهل درد، شرح غم خود نمیکنم.........تقدیر غصه ی دل من، ناشنیدن است !!