محمدجواد بابایی
محمدجواد بابایی: معاون واحد آموزش و سپس مسئول انجمن در سال 82-83، در شرف گرفتن لیسانس مهندسی برق قدرت دانشگاه فردوسی که رشته اصلی اوست اما به رشته آش، رشته فرنگی و رشته پلو هم علاقه وافری دارد، شغلی که فعلا برای او مایه داشته برنامه نویسی وب است، کار جنبی: وبگردی در وبگردی های سردبیر و شرکت در مباحث کانون گفتمان قرآن، ازدواج در سال 1386
جواد به قول خودش از چهارم ابتدایی، در مجلس عروسی حسین سعیدی افتخار آشنایی با دکتر علی عصارنیا را پیدا کرده و از همان موقع به عضویت اتحادیه انجمنهای اسلامی در می آید و در این مدت در تمام اردوهای تفریحی که برای دیگران ترتیب داده می شد خود را جا می کرد، البته اگر خبرش به او می رسید
او شاید اولین کسی بوده که از یک مدرسه راهنمایی عادی وارد سمپاد شده است و به جرات می توان گفت اگر شخص پیله ای مثل علی خرم طوسی نبود هیچگاه در دام انجمن اسلامی نمی افتاد
یکی از اتفاقات مرموز دوران دبیرستان او این بود که بعد از سه سال تلاش برای موفقیت در المپیاد ریاضی، در حالی که کسب یکی از مدالهای داخلی تقریبا برای او حتمی بود در المپیاد شرکت نکرد.
بزرگترین درسی که جواد از دوران مسئولیتش در انجمن اسلامی گرفت این بود که زیردستان همیشه آنطور که مسئولان می خواهند عمل نمی کنند (مگر اینکه مسئولشان کنه ای چون علی خرم باشد)
اخلاق عجیبی دارد، همیشه به او اعتراض می کنند که چرا کم می نویسی، اما او می نویسد ولی وقتی می خواهد دکمه "ارسال" را کلیک کند منصرف می شود و پنجره را می بندد. چند خط اخیر را هم درست پیش از بستن پنجره با فشردن کلید ارسال برایمان فرستاد.
جواد را هم به جرأت می توان از جهت شدت مثبت بودن در رده حجت و سعید خراشادیزاده قرار داد. با این تفاوت که به خلاف مسئول انجمن قبل از خودش یعنی سعید، جواد برای همرنگ شدن با جماعت اراذل و اوباش انجمن (که قاسم و محمد و احمدخرم و اخیرا حجت در انتهای طیف آن قرار می گیرند) تلاش مذبوحانه و قابل تقدیر فراوانی نشان داد که به خاطر ذات مثبتش عموما با شکست مواجه شد. این خصلت دور از شأن انجمن در جواد ریشه دار بود و بعد از ازدواج شکل دیگری به خود گرفت. اندک اشعار و مطالب زن ذلیلانه ای که جواد در وبلاگ از خودش به یادگار گذاشته بهترین گواه بر این مدعاست. از آنجا که جواد از شنیدن این حرف ها نه تنها ابایی ندارد که به آن افتخار هم می کند، به احترام او به پا خواسته و ضمن تقدیر از داکتور، خروس طلایی زن ذلیل ترین عضو جمع را به او تقدیم می کنیم.
اینجا پاتوق جمعی از بروبچه های دبیرستان شهید هاشمی نژاد مشهد است.