سلام به همه دوستان و دشمنان ارجمند

خواستم با خاطره شب عروسیم و افتضاح دشمنان در آن شب شروع کنم ولی گفتم یه چیزی بنویسم که به درد دنیا و آخرت همه بخوره

بشنویم چند آیه از کلام مقدس

الهی به مردان در خانه ات                  به آن زن ذلیلان فرزانه ات

به آنان که با امر روحی فداک                  نشینند و سبزی نمایند پاک

به آنان از بیخ و بن زی زیند                شب و روز با امر زن میزیند

به آنان که مرعوب مادرزنند         به اخلاق نیکوش هی دم میزنند

به آن شیر مردان با پیشبند            که در ظرف شستن به تا و تبند

به آنان که در بچه داری تکند           یلان عوض کردن پوشکند

(یلان عوض کردن مای بیبی اند!)

به آنان که بی امر و اذن عیال            نیاید در از جیبشان یک ریال

به آنان که با ذوق و شوق تمام       به مادر زن خود می گویند مامان

(داری فکر می کنی ببینی به تو می چسبه یا نمی چسبه؟)

به آنان که دارند با افتخار            نشان ایزو نه! !‍ زی زی 9000

به آنان که دائم رفو می کنند            ز بعد رفویش اتو می کنند

به آن قرمه سبزی پزان قدر            به آن مادران به ظاهر پدر

الهی به آه دل زن ذلیل                    به اشک چشمان سیبیل

که ما را بر این عهد کن استوار      از این زن ذلیلی مکن برکنار

اصل خبر رو از خودشون شاید بشنوید! اگه روشون شد بگن. ما پرده دری نمی کنیم