حجت خسروجردی هم از گزینه های مسئولیت انجمن بود که به دلیل شدت مبادی آداب بودن – که می دانید به کار هیچ مسئولیتی در این مملکت نمی آید- نتوانست این تاج افتخار را روی سر بگذارد. در فضایی که بچه ها به کمتر از مسخره کردن و سرکار گذاشتن هم راضی نمی شدند، حجت بعد از دعواهای رایج کاری هم بارها و بارها عذرخواهی می کرد که مبادا روز قیامتی درکار باشد . . ببخشید! که مبادا روز قیامت یقه اش را بچسبیم و نگذاریم تنها تنها به بهشت برسد. حجت البته در دوران دانشجویی فاسد شد و به ریش پروفسوری و رفتارهای شنیع دور از شأن روی آورد. قرار است از این به بعد صدای نه چندان گوش نواز او را هم در صدای دوست بشنویم. این هم آخرین اس ام اسی که بعد از گرفتن یوزر و پسورد از حجت به داکتور رسید و شدت خودشناسی حجت در ین سال ها را به همگان ثابت می کند: مرسی، ولی من جنبه ندارم صدای دوستو یه وقت به گند می کشم ها!